گروه آموزشي ابتدايي ناحيه 2 شيراز

نارسا نویسی

روانشناسی خواندن

اختلالات خواندن در كودكان

جايزه و واكنش خوبي كه اوليا نسبت به رفتار فرزندان خود نشان مي دهند به آنان كمك مي كند تا ارزش رفتار هاي شايسته را درك كنند. بر خورد هاي منصفانه محبت آميز و محترمانه با آنان  موجب تشويق و تقويت عواطف لطيفشان مي شود. دانش آموزان از ما تقليد مي كنند لذا بايستي از بيان سخنان نا خوشايند و قضاوت هاي بي مورد خودداري كرد. توجه داشته باشيم كه باختن آبرومندانه اختلاف ظريفي با ضعيف بودن دارد. تغيير عقيده مداوم و عذر خواهي مكرر نشانه ضعف است. آنان بايستي بياموزند كه تنها عذر خواهي كردن براي رفتار ناشايست كافي نيست بلكه بايد آن رفتار ها را اصلاح نمايند. اشتباه فاجعه نيست. اگر دانش آموزي اهمال كار و فراموش كار است برنامه اي براي تغيير رفتار او تدوين كرد و در اجراي آن پيگير بود. تربيت شامل تغيير رفتار هاي آنان و ماست. انتظار تغييرات سريع را نداشته باشيم و به پيشرفت تدريجي بسنده كنيم.

 معلم بايد زبان گويايي باشد كه همچون فريادي پر خروش دانش آموز را به شگفتي وادار كند. بايستي ابعاد را بشكافد، ذهن شنونده را جلا داده و به سوي دنياي ناشناخته روح سوق دهد. همپاي نياز هاي جامعه، معلم و دانش آموز نيز بايد خودشان را بپرورانند و نه تنها مسائل كلاسيك را بشكافند، بلكه گامي فراتر نهاده و مسائل روز را در ظرف زماني خودشان ارزيابي كنند.  البته اين مشكل متاسفانه در اكثر مدارس ما وجود داردكه معلمين به بهانه كمبود وقت فقط يكسري فرمول و مطالب تئوري ارائه مي دهند و پر واضح است  چنين شيوه هايي اثر چنداني نخواهد داشت. البته هميشه عيب از معلم نيست و دانش آموزان نيز در نحوه يادگيري خود مشكلاتي دارند كه بايستي سعي بر اين شود كه با نگرشي روانكاوانه مشكلات يادگيري دانش آموزان ارزيابي گردد. براي اجراي  يك طرح موفق به امكانات خاصي نياز نداريم. مهمترين عامل موثر تعامل اصولي بين معلم و فراگير مي باشد. ايجاد صميميت و هدفمند بودن از اركان اين روش مي باشد. بهتر آنست كه راه موفقيت  مشتركا با فراگير انتخاب شود . شايد گمان كنيم خدشه اي به قدرت معلم وارد مي شود . ولي عملا خلاف اين مطلب به اثبات رسيده است. حدود 90 تا 95 % از دانش آموزان نظرات خاصي دارند كه استفاده از گفته هاي آنان ولو در حد شنيدن بر ميزان بازدهي كلاس تاثير عميقي بر جاي خواهد گذاشت. 5 تا 10 %  از دانش آموزاني كه در مباحث  شركت نمي جويند، معمولا دانش آموزاني هستند كه نسبت به درس بي علاقه مي باشند و بايستي  با تكنيك هاي مختلف، نقاط قوت و ضعفشان معين شود. به عبارت بهتر بايستي نوع اختلال دقيقا ارزيابي و مشخص شود  و اينكه فراگير در چه بخشي از ياد گيري خود دچار ضعف است. پس از يافتن ريشه هاي اصلي نا رسايي ست كه كلاس به سوي مطلوبي پيش خواهد رفت. اكثر فراگير ها در مرحله به خاطر سپردن مشكلي ندارند، بلكه مشكل اصلي در عدم يادآوري است كه شايد علت آن تداخل مطالب عنوان شده باشد. اگر ما نتوانيم از عهده اداي مطلب به خوبي برآييم دانش  آموز به حفظ كردن متوسل مي شود و چون يادگيري به طرز صحيح و اصولي نبوده است خيلي زود از صفحه ذهن پاك مي شود. براي رفع اين نقيصه بهترين شيوه، سيستم لايه اي گشتالت است. در اين سيستم مفاهيم به طور مستمر و لايه لايه بر روي هم قرار مي گيرند و تكرار و تمرين حرف اول را مي زند. سازماندهي نيز امري مهم و ضروري است و بايستي سعي شود مطالب را به صورت دسته بندي شده در حافطه تقويت شده و روشن فراگيران قرار دهيم . در اين صورت هر كدام ازدانش آموزان كه نقش يك معلم كوچك را در كلاس ايفا مي كنند به كمك ما ميشتابند و در حد ظرفيت و توانمندي خود و بسا بيشتر به تجزيه تحليل مطالب مي پردازند.

وحدت نداشتن در بينش و منش و همچنين وحدت نداشتن در هدف و خط مشي از عوامل مهم آسيب شناسي تربيت ديني در جامعه ما به حساب مي آيد. فضا و تربيت ديني بين مراكز متولي تربيت ديني مثل رسانه ها نهاد هاي فرهنگي و هنري در جامعه، موجب تضاد تربيت و سرگرداني نسل جوان جامعه ما شده است. در اين مسير بايد به جاذبه هاي ديني با توجه به استعداد جامعه و جايگاه دين در عرصه بين المللي و بحث جهاني شدن توجهي دقيق و زيركانه داشت. در دنياي كنوني، توسعه و ايجاد مدارس، گسترش سريع فناوري و ارتباطات، صنعتي شدن جوامع و نياز هاي متنوع عصر انفجار دانش، دايره تاثير گذاري عوامل مختلف را بر افكار و انديشه هاي دانش آموزان گسترده تر از گذشته كرده است. بنا بر اين سهم خانواده ها و حتي معلمان در تكوين شخصيت دانش آموزان روز به روز كم رنگ تر مي شود. عوامل محيطي بويژه رسانه ها نقش عمده اي را بر عهده دارند و به صورت شبانه روزي در تغيير انديشه ها و افكار  دانش آموزان و حتي والدين نقش تاثير گذار و مهم خود را ايجاد مي كنند.

خداوندا :

آرامشي عطا فرما تا بپذيرم

آنچه را كه نمي توانم تغيير دهم

شهامتي كه تغيير دهم

آنچه را مي توانم

و دانشي كه تفاوت آن دو را بدانم.

"آمين"